شب یلدا، بلندترین شب سال در نیمکره شمالی، یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است که هر سال در آخرین شب پاییز و آغاز زمستان برگزار میشود. شناخت ریشه تاریخی یلدا به ما کمک میکند تا پیوند میان مراسم معاصر و باورهای آبا و اجدادی، نمادها و مناسک مذهبی و تقویمی را درک کنیم.
صرافی فلامک معامالت بی واسطه، هزینه کمتر، سرعت بیشتر
ریشههای باستانی: آغاز در ایران پیش از اسلام
ریشههای شب یلدا به دوران پیش از اسلام و به خصوص به آیینها و تقویمهای کشاورزی-کوهستانی ایران باستان بازمیگردد. در جوامع کشاورزی باستان، چرخش سال و تغییرات فصلها اهمیت حیاتی داشت؛
بنابراین هر رویداد تقویمی بزرگ — مانند بلندترین شب — بار معناداری مذهبی و اجتماعی پیدا میکرد. منابع تاریخی و متون پهلوی نشان میدهند که آتشپرستان زرتشتی و اقوام دیگر، شبهایی را به پاسداری از روشنایی و تولد دوباره خورشید جشن میگرفتند.
عناصر زرتشتی و نماد تولد خورشید
در سنت زرتشتی، پیروزی نور بر تاریکی و اهمیت «میترا» یا خورشید بهعنوان نیروی زندگی برجسته بود. شب یلدا از منظر نمادین به نقطه بازگشت نور و تولد دوباره خورشید نزدیک میشود؛
مفهومی که در متنهای دینی و آیینی دوران کهن ظاهر است. اصطلاح «یلدا» خود برگرفته از واژه سریانی به معنای «زادروز» یا «تولد» است که نشاندهنده تاثیر تبادلات فرهنگی میان ایرانیان و جوامع همسایه در سدههای نخست میلادی است.
پیوند با جشنهای تقویمی: سده، مهرگان و شب یلدا
شب یلدا در چارچوب تقویم کهن ایرانی همارز با جشنهایی مانند سده و مهرگان است که هرکدام در نقاطی از سال برگزار میشدند و به مسائل مشابهی مانند تقدیر از خورشید، گذر فصلها و حفاظت جامعه مربوط بودند. جشن سده (میانه زمستان) و جشنهای پایان پاییز، تا حدودی همپوشانی مراسم و آداب با یلدا دارند؛ اما یلدا به خاطر قرارگیری در انقلاب زمستانی و تاکید بر بلندترین شب، جایگاه ویژهای یافته است.
آیینها، خوراکیها و نمادها: استمرار و تغییر
آیینهای رایج در شب یلدا مانند گردهمایی خانوادگی، خوردن هندوانه و انار، خواندن قصه و حافظخوانی، بازتابی از سنتهای کهن هستند که در طول قرنها شکل جدید گرفتهاند. هندوانه و انار به عنوان نمادهای باروری، امید و زندگی تلقی میشدند و فالخوانی حافظ نیز جلوهای از پیوند میان ادبیات و آیینهای جمعی است. این عناصر نشان میدهند که چگونه باورهای کهن با عناصری نو همآمیخته و زنده ماندهاند.
تأثیر دورههای تاریخی بعدی: اسلام، دورههای میانه و مدرن
پس از ورود اسلام، بسیاری از رسوم قومی و ملی ایرانیان — از جمله شب یلدا — به صورت فرهنگی و اجتماعی حفظ شدند، اگرچه گاهی رنگ و بوی دینی به خود نگرفتند. در دورههای میانه و مدرن، با گسترش چاپ، ادبیات و رسانههای شهری، آیینهای یلدا بازتعریف شده و به شکلی فراگیرتر و با نمادهای جدید (هدیه، تزئینات خانگی، برنامههای تلویزیونی) ادامه یافتهاند. این روند نشاندهنده تطور یک سنت باستانی در گذار به جامعه شهری معاصر است.
چرا یلدا پس از قرنها زنده مانده است؟
پایداری شب یلدا ناشی از چند عامل است:
اول، پیوند آن با چرخه طبیعی سال که همواره برای جوامع انسان اهمیت داشته؛
دوم، نقش اجتماعی و خانوادگی آن در تحکیم پیوندهای میاننسلی؛
سوم، انعطاف مراسم که اجازه داده خود را با نیازها و ارزشهای هر دوره تطبیق دهد؛
و چهارم، توانایی نمادها و آیینها در انتقال معانی فرهنگی و احساسی قوی از نسلی به نسل دیگر.
صرافی فلامک

کامنت ها
در همه نقاط کشور خانوادهها در شب یلدا دور هم جمع میشوند
تاریخ: 30 آذر 1404 | زمان: 15:38:56[…] شب یلدا (یا شب چله) مهمترین جشن سنتی ایرانیان است که ریشههای آن به آیینها و تقویم باستانی برمیگردد. […]